روش مديريت بحران بر پايه مردم( گروهي) چيست؟

اهداف

هدف مديريت احتمال خطر كاهش آسيب پذيريها و بالا بردن توانايي مردم براي وفق دادن با بلايا است.ارزيابي كاملي از مواجه شدن گروه با خطر و تجزيه و تحليل آسيب پذيريها و تواناييهاي خاص اساس فعاليتها،پروژه ها و برنامه ها براي كاهش احتمال خطر است. چون گروه در همه اين مراحل درگير است، احساس و نيازهاي واقعي آنها مانند منابع فطري وجدا نشدني از آنها نيز مد نظر گرفته مي شود. احتمال دارد كه مسائل يا مداخله هايي مناسب ارائه شوند.مشاركت مردم نه تنها در مراحل است بلكه در متن و بافت گروه نيز هست. گروه قادر است كه به طور مستقيم از دستاوردهاي مديريت احتمال خطر فاجعه نفع ببرد، كه اين منافع مي تواند شامل پيشرفت در خصوص منابعي امن، امنيت معيشت و پيشرفتي پيوسته باشد. اين گفته اين مطلب را خاطر نشان مي كند كه گروه فقط يك فاكتور اساسي نيست بلكه فاكتور ذينفع در شرايط كاهش احتمال خطر و مرحله پيشرفت هم است.برخي نويسندگان بين مشاركت در گروه و درگير شدن با گروه تفاوت مي گذارند. مشاركت در گروه عموما به اين معني است كه گروه مسئوليت همه مراحل برنامه را كه شامل برنامه ريزي و اجرا است انجام مي دهد. در گير شدن با گروه به اين معني شرايطي است كه كمتر ايده آل است كه در آن از گروه خواسته مي شود در برنامه اي كه به تازگي توسط فردي ديگر طراحي شده است مشاركت كنند.مقصود ما در مديريت احتمال خطر درگيري با گروه و مشاركت با گروه به جاي هم استفاده مي شوند.

مشخصات

تجربيات در اجراي مديريت احتمال خطر به علايم ضروري زير اشاره مي كند .

  • محوريت نقش مديريت خطر بر پايه گروهي است. مركز توجه مديريت بحران گروه محلي است.
  • كاهش احتمال خطر يك اصل است. بافت اوليه فعاليتهاي مديريت بحران شامل ارائه شرايط آسيب پذير و ريشه هاي آسيب پذيري است. روش اساسي از طريق افزايش توانايي هاي گروه،منابع و سازگاري با روشها است.
  • ارتباط با مرحله پيشرفت. بلايا به عنوان خطراتي گسترشي بدون برنامه و مسائلي لاينحل از مرحله پيشرفت در نظر گرفته مي شوند.

مديريت احتمال خطر بايد منجر به پيشرفت شرايط زندگي در توده اي زياد از مردم فقير و نيز پيشرفت در محيط طبيعي شود. مديريت بحران در اختيار دادن به مردم نقش دارد- اينكه در بين مردم ايجاد امنيت كند، به اين منظور كه روي منابع دستيابي و كنترل داشته باشند، مردم در تصميماتي كه روي زندگي آنها تأثير مي گذارد شركت كنند و اينكه از منافع محيطي سالم سود برند.

  • گروه منبعي كليدي در كاهش احتمال خطر فاجعه است.گروه فاكتوري كليدي است مانند فايده و سود اوليه در كاهش احتمال خطر فاجعه. در گروه، اولين مركز توجه به شرايط افرادي است كه بيشترين آسيب پذيري را دارند همانطور كه افراد در بسيج شدن براي كاهش احتمال خطر نقش اوليه را دارند. گروه در همه مراحل از مديريت احتمال خطر فاجعه گرفته تا تجزيه و تحليل موقعيت براي برنامه ريزي و اجرا نقش دارد.
  • استفاده از روشهاي چند بخشي و چند رشته اي. مديريت بحران چندين سهامدار را براي كاهش احتمال خطر فاجعه به منظور پيشرفت دادن منابع خود استفاده مي كند. سطح محلي گروه با سطح مياني، محلي و حتي  بين المللي ارتباط دارد و نتايج آسيب پذيريهاي پيشرفته را ارائه مي دهد. سطح گسترده اي از روشها براي كاهش احتمال خطرات به كار گرفته شده است.
  • مديريت بحران به عنوان چارجوبي شكل يافته و فعال است. درسها از تمرين يا تا ساخت يك تئوري براي مديريت بحران ادامه پيدا مي كند. تبادل تجربيات، روشها و ابزارها توسط گروهها و متخصصان مديريت بحران براي استحكام بخشيدن به تمرينات ادامه پيدا مي كند.