مدیریت بحران

1- معيارهاي كاهش احتمال خطر فاجعه ، مسائل تعديل فاجعه، كاهش آسيب پذيري و افزايش توانايي ها براي سازگاري يا در مقابل ايستادن تأثيرات منفي بلايا را در بر مي گيرد.

2- از نتايج ارزيابي احتمال خطر (ارزيابي توان آسيب پذيري فاجعه، معيارهايي كافي و مناسب كاهش احتمال خطر فاجعه با استفاده از ابزارهايي مانند مدل كاهش فاجعه، درخت راه حل مشكلات و طبقه بندي مشخص شده اند.

معيارهاي كاهش احتمال خطر فاجعه 

بعد از يك ارزيابي قابل درك و تأثيرات احتمال خطر فاجعه ، مرحله ممكن عملي و تعدادي از راهها براي حمايت از مردم دارايي و محيط آنها انتخاب مي شوند. اين معيارها هدفشان كاهش و برنامه ريزي در مورد احتمال خطر فاجعه است.

چارچوبي در مورد اينكه چگونه اشخاص، خانوارها و يا جامعه خود را با خطرات ناشي از محيط سازگار مي كنند توسط كيتز(1978 ) فراهم شده است. به قسمت سوم در جلسه اي در مورد ارزيابي احتمال خطر مشاركت در فاجعه بر مبناي گروهي به چارچوب ارزيابي خطر كه براي چارچوب كيتز (1978 ) است مراجعه كنيد.

2. مشخصات استفاده بشر ازسيستم تصرف انسان فعاليتهاآسيبهاي ثروت مادي

3. مشخصات وقايع طبيعي بزرگي دوره    تعداد فضاي موقتي


4. تنظيم و تغييرات بلاياي طبيعي فرا طبيعي مرحله تغيير ساختار تغيير موقتي فضا

 

مردم و گروهها خود را با محيط از طريق قبول و تأييد بلايا سازگار مي كنند. پذيرش يك عنصر زيست شناسي يا فرهنگي است براي مثال پذيرش سرماي بسيار زياد. تأييد كردن واكنشهاي كوتاه مدتي اند كه به كار گرفته ميشوند.

قبول و تأييد به صورت زير دسته بندي مي شوند :

• معيارهايي كه نتايج را تحمل مي كنند، قسمت مي كنند يا تأثيرات را پخش مي كنند براي مثال كمكهاي فوري به بازماندگان فاجعه، حق بيمه
• معيارهايي كه وقايع را تغيير مي دهند يا آسيب پذيري را كاهش مي دهند براي مثال، كدهاي ساختمان، استانداردهاي امنيتي، موانع حفاظتي، حمايت از عملكردهاي كشاورزي، سيستم هشدار دهنده، آمادگي در برابر فاجعه
• تغييرات در موقعيت اساسي، معيشت و سياستهاي توليد مانند بهبود انتخاب جا، برنامه ريزي در مورد استفاده از زمين

معيارهاي كاهش احتمال خطر در سطح گروه

هدف كاهش احتمال خطر فاجعه كاهش آسيب پذيري گروه و افزايش توانايي آنها براي سازگاري بهتر و مقابله با فاجعه است. معيارهاي كاهش احتمال خطر را مي توان به صورت گسترده اي به موارد زير تقسيم بندي كرد:

1- كاهش / تعديل بلايا

· تعدبل ساختار

· تعديل و كاهش به جزء در ساختار

· افزايش آماري احتمال خطر فصلي

2- كاهش آسيب پذيري

· ايجاد شرايط امن

· كاهش فشارها

· ارئه دلايل ريشه اي آسيب پذيري

3- افزايش توانايي

· تقويت روشهاي سازگاري

· تقويت معيشت

معيارهاي خاص گروهي احتمال خطر از نتايج ارزيابي احتمال خطر گروهي مشخص و برنامه ريزي مي شوند. جدول ارزيابي آسيب پذيري توانايي احتمال خطر از نتايج ارزيابي احتمال خطر بر پايه گروهي را كه بر اساس مدل كرانچ در مورد فاجعه است تقسيم بندي مي كندو

مدل كاهش احتمال خطر فاجعه

همانطور كه در مدل كرانچ در فاجعه به ما كمك مي كند كه آسيب پذيري چگونه بوجود آمده است، مدل كاهش فاجعه نيز به ما در درك چگونگي كاهش احتمال خطر فاجعه كمك مي كند. چارچوبي را به وجود مي آورد كه چگونگي شرايط نا امن را به شرايط امن، معيشت نا پايدار را به معيشت پايدار تبديل كنيم. و چگونه گروههاي آسيب پذير را توانمند كنيم و گروهها را انعطاف پذير سازيم.

مرحله اول اين است كه خود فاجعه را امتحان كنيم. از بلاياي طبيعي نمي توان جلوگيري كرد اما احتمال خطر اينكه خارج از كنترل باشند و اينكه موجب خسارت شوند و فقدانهاي زندگي مرتبط با آنها را مي توان كاهش داد.

معيارها را بايد براي تغيير يا كاهش بلايا مد نظر گرفت.

براي مثال، احتمال خطر سيل رودخانه را مي توان با ديواره هاي حفاظتي حمايت كرد و يا باندهايي را در اطراف رودخانه ساخت و سيستم كنترل رودخانه را مي توان با سيستم هشدار دهنده سيل مرتبط كرد. خانوارها را مي توان تشويق كرد كه منازل خود را محكم بسازند و موقعيتهاي خطرناك را تخليه كرد و يا خانه هايي جديد به صورت امن ساخت تا اينكه در برابر بلاياي طبيعي مقاومت كنند.

اگر شرايط نا امن را بخواهيم به شرايط امن تبديل كنيم لازم است فعاليتهايي را بپذيريم كه فشارهاي فعال به طور مستقيم يا غير مستقيم با كاهش رشد آسيب پذيري نقش دارند.

معيارهاي كاهش فعاليتهاي پيشرفته اساسي اند كه مي توان آنها را به عنوان عواملي چشمگير در كاهش فقدان زندگي يا آسيب به دارايي كه مربوط به بلاياي آينده است در نظر گرفت.

همه اين موارد شامل شروع فعاليتهايي است كه توليد درآمد مي كند از بازار محصولات، محيط، استفاده از برنامه زمين و برنامه ريزي مشاركت در تصميم گيري سياسي حمايت مي كند.

قدم بعدي در افزايش امنيت ارائه سياسي يا دلايل ريشه اي آسيب پذيري با عملكرد مثبت است. اين روند باعث افزايش دستيابي و كنترل گروههاي آسيب پذير به منابع و ساختارهاي قدرت مي شود. معمولا اين رويه از طريق حمايت از تغييرات و شكل دهي دوباره سيستم سياسي، اجتماعي – اقتصادي مي شود. مثالها شامل اصلاح برنامه هاي زمين و مذاكرات صلح در مواقع درگيري مي باشند.

ارائه دلايل اساسي

×افزايش دستيابي

به گروههاي آسيب پذير

- ساختار قدرت

- عدالت

- منابع

×كجا باعث افزايش در بحث هاي آسيب پذيري شده است:

- ايدئولوژي

- روش سياسي

- سيستم اقتصادي

×خلع صلاح