بحران آب بعد از زلزله : رساندن آب شور به مردم هائیتی

  نویسنده تیم پادگت /کارل وینسون ، آمریکا دوشنبه 18 ژانویه

مردی آب را از مکانی در پایین پورتاپرینس پایتخت هائیتی در 16 ژانویه 2010 روز شنبه جمع می کرد. زخمی ها وحشت زده، کمبود غذا و پناهگاه باعث درد و رنج برای ساکنان هائیتی در آخرین زلزله مخرب شد. اما این سختی ها به دردناکی مرگ در اثر کم آبی است. که میلیونها زلزله زده از آن خصوصا در پورتاپرینس پایتخت هائیتی رنج می برند. با دستگاه آب رسان شهر که توانایی محدودی دارد و تلاش برای ایمنی که هم اکنون به اندازه کافی انرژی گرفته اند، افزایش آب رسانه به معنای تفاوت بین تشکیل بدبختی و کاهش شدت آن است.

جواب در آب دریای کاریب است که دو میلیون ساکن پورتاپرینس پایتخت هائیتی هر روزه آن را می بینند اما نمی توانند بنوشند. نشستن روی ساحل هائیتی و دیدن کارن وینسون آمریکایی می تواند چهار صد هزار گالن آب تازه را فراهم کند و مقدار زیادی از ان به سمت ساحل می رود، مخزن اتمی، که به بندر گاه جدید خود در سان ریگو می رفت که بعد از زلزله به سمت هائیتی رفت. توانایی نمک زدایی زیادی دارد و آب شور را تصفیه می کند و وینسون روزانه بیش از 200 هزار گالن دارد که ویلیام مک کینه لی می گوید ما آنها را دور می ریزیم تا مرحله نمک زدایی را مدیریت کنیم.

ناو جنگی آب اقیانوس را از جنگ جهانی دوم نمک گیری می کند و در دهه اخیر آنها بار اضافی را در موارد اضطراری بشر دوستانه به مردم می دهند.

اما سونامی اندونزی در سال 2004 که بیش از 200 هزار نفر را کشت و بیشتر اقیانوس هند را به صورت زمینی بایر بر جای گذاشت توانایی اهدای آب تصفیه شده را به نحوی مورد امتحان قرار داد که قبلاً هرگز این امتحان را انجام نداده بود. یکی از درسهای که ناب جنگی در بحران طوفان کاترینو در سال بعد آموخت این بود که آنها نیاز به وسیله بهتری برای ارائه آب آشامیدنی دارند برای اینکه بتوانند در زمان فاجعه ای به این بزرگی متفاوت از بقیه باشند.

در نتیجه در اوایل این هفته وینسون بیش از 100 هزار گالن آب خصوصاً کیسه ها ی آب 2 و 5 گالنی، جعبه های تا شو که حمل و انتقال مقدار زیادی مایع را کارآمد تر و موثر تر می کند. اگر وینسون بتواند تمام دویست هزار گالن خود را به نقاط توزیع آب در هائیتی منتقل کند این آب به اندازه دو برابر میزان آبی است که آژانسهای ایمنی و هلی کوپترهای نظامی توزیع می کنند و همین آژانسهای ایمنی و هلی کوپترهای نظامی می گویند که مقدار آبی که آنها توزیع می کنند خیلی زودتر از توزیع آن تمام می شود و نیز باعث می شود تا دولتها و سازمانهای اهدا کننده تلاش خود را متوجه افزایش دیگر نیازهای حیاتی مانند غذا، تسهیلات پزشکی، کمک های طولانی مدت مانند مواد ساختمانی بکنند. نمک زدایی برای کشتی های نظامی مثل وینسون لازم است. راکتورهای هسته ای آب را گرم می کنند که بخار را تولید می کند که به کشتی قدرت می دهد. اما این آب باید پاک و خالص باشد. برخی کشتی های از تکنولوژی ا سفر معکوس استفاده می کنند که آب شور را زیر فشار زیادی تا دیواره پاکسازی قرار می دهد. وینسون روندی دارد که آب اقیانوس را در دمای کمتر می جوشاند و نمک را جدا می کند. این کشتی چهار کارخانه تقطیر آب دارد که هر کدام صد هزار گالن آب تازه در روز برای قدرت بخار و نیاز روزانه کارکنان فراهم می کند. در سالهای اخیر شهرهایی که کمبود آب دارند و نزدیک ساحل دریایی می باشند این روش را به کار گرفته اند.

اما هم اکنون شهری که به شدت به آب نیاز دارد پورتاپرینس پایتخت هائیتی است که جمعیت دو میلیون نفری آن با سنگ و ویرانه ها احاطه شده اند. جایی که دعواهای پراکنده برا ی وسایل ایمنی وجود دارد نیازهایی در هفته گذشته به سطحی بیش از سه روز قبل از زلزله رسید. کشتی جدیدی که روزهای اخیر به وینسون پیوسته به کارکنان سرعت می بخشد تا ظروف جدید را با آب تصفیه شده پر کنند. نتیجه برابر است با 36 ثانیه. این هفته این کشتی مشخص می کند که چه تعداد از این ظروف می تواند در هر روز و با چه سرعتی به هائیتی برسد. اگر این فعالیت موفقیت آمیز باشد جریان جدید آب می تواند سریع تر سیل اشک مردم هائیتی روان شود.