جدول 3-A شاخص هاي كليدي پنج اولويت عملكرد چارچوب كار هيوگو را نشان مي دهد كه دولت هاي محلي براي كنترل پيشرفت از آن استفاده مي كنند( اطلاعات بيشتر را در وب سايت www.preventionweb.net/english/hyogo/hfa-monitoring ببينيد. ستون سمت راست نشان مي دهد كه كداميك از سوالات كليدي جدول 1-A مرتبط با شاخص هاي كليدي HFA مي باشند( اين مطالب در قسمت زير روي اينترنت وجود دارد).

شاخص كليدي و ملي HFA

سوالات كليدي از لحاظ محلي( جدول 1-A را ببينيد)

اولويت HFA براي عملكرد1: مطمئن شويد كه كاهش خطر اولويتي ملي و محلي بر پايه محكم سازماني براي اجرا است درجه 1-1 سياست ملي و چارچوب كار قانوني در مورد كاهش خطر بحران با مسئوليت ها و توانايي هاي غير متمركز در تمام سطوح وجود دارد.

1،2،3،4

درجه 2-1 منابع پيشنهادي و كافي كه براي اجراي برنامه ها و فعاليت هاي كاهش خطر بحران در تمام سطوح اجرايي موجود مي باشند.

5،6

درجه 3-1 از مشاركت گروهي و تمركز زدايي از طريق دادن اختيار به افراد مسئول و منابع در سطح محلي مطمئن شويم

3،25،26

درجه 4-1 پايگاه ملي چند بخشي در مورد كاهش خطر بحران در حال فعاليت است

4

اولويت HFA براي عملكرد2: مشخص كردن، ارزيابي و كنترل خطر و ارتقاي هشدار اوليه

درجه 1-2. ارزيابي هاي ملي و محلي خطر بر اساس اطلاعات خطر و اطلاعات آسيب پذيري موجود مي باشد و شامل خطرات مي باشند.

11،12،15،19،20

درجه 2-2 سيستم ها براي كنترل دستيابي و توزيع اطلاعات در خطرات كليدي و در آسيب پذيريها در دسترس مي باشند.

 

درجه 3-2 سيستم هاي هشدار اوليه براي تمام خطرات عمده با توسعه جوامع در منطقه مي باشند

34،35

درجه 4-2 ارزيابي ملي و محلي در مورد خطر خطرات منطقه اي و فرامرزي را با ديدگاه همكاري منطقه اي براي كاهش خطر در نظر مي گيرد.

14

اولويت HFA براي عملكرد 3: استفاده از دانش، ابتكار عمل و آموزش براي ايجاد فرهنگ ايمني و مقاوم سازي در تمام سطوح درجه 1-3 اطلاعات مرتبط در مورد بحران براي تمام افراد ذينفع در تمام سطوح در دسترس است( از طريق شبكه هاي كاري، توسعه سيستم هاي تبادل اطلاعات و غيره)

13

درجه 2-3 برنامه مدارس، مواد آموزشي و آموزش هاي مرتبط شامل كاهش خطر بحران و مفاهيم و عملكردهاي بهبود مي باشد

27

درجه 3-3 روش ها و ابزارهاي تحقيق در مورد ارزيابي چندين خطر و فوايد تجزيه و تحليل منابع كه گسترش يافته و تقويت شده اند.

 

درجه 4-3 راهبرد آگاهي عمومي در سراسر كشور وجود دارد تا فرهنگ مقاوم سازي در برابر بحران را با دسترسي به جوامع شهري و روستايي شبيه سازي كند

 

اولويت HFA در مورد عملكرد 4: كاهش اساسي فاكتورهاي خطر

درجه 1-4 كاهش خطر بحران

هدف منسجم سياست ها و برنامه هاي محيطي است كه شامل استفاده از زمين، مديريت منابع طبيعي و پذيرش تغييرات جوي مي باشد

24،23،16،29،30،31،32

درجه 2- 4 سياست ها و برنامه هاي مربوط به توسعه اجتماعي اجرا شده اند تا ظاسيب پذيري بيشتر جمعيت هاي در معرض خطر را كاهش دهند

8،7

درجه 3-4 سياست ها و برنامه هاي بخش اقتصادي و توليدي براي كاهش آسيب پذيري فعاليت هاي اقتصادي اجرايي شده است.

10،9

درجه 4-4 برنامه ريزي و مديريت اسكان اجزاي كاهش خطر بحران را با هم مرتبط مي كند كه شامل اجراي كدها و قوانين مربوط به ساختمان سازي است.

18،17

اولويت HFA براي عملكرد 5: تقويت آمادگي بحران براي واكنش موثر در تمام سطوح.

درجه 1-5. سياست قوي، توانايي هاي تخصصي و سازماني روش هايي براي مديريت بحران با بعد كاهش خطر بحران ها در محل مي باشند.

 

1

درجه 2-5 برنامهريزي براي آمادگي در برابر بحران و برنامه ريزي مستمر در تمام سطوح اجرايي در محل انجام مي شود و تمرين هاي آموزش دائمي بحران براي تست و توسعه برنامه هاي واكنسش به گسترش داده مي شود.

22،28،36،37،38،41

درجه 3-5 تخصيص منابع مالي و روش هاي احتمالي در منطقه براي حمايت از واكنش موثر و بهبود در زمان لازم

39،33

درجه 405 مراحلي در منطقه براي تبادل اطلاعات مرتبط در زمان رويدادها و بحرانهاي خطرناك و براي در نظر گرفتن بررسي هاي بعد از رويداد وجود دارد.

 

ضميمه 2- اصطلاخات علمي در مورد كاهش مديريت خطر بحران روشي اصولي براي استفاده از مهارت هاي دستورات اجرايي، سازماني و عملياتي و عملكردهاي براي اجراي روش ها، سياست ها و ارتقاي توانايي براي كاهش تاثيرات معكوس خطرات و احتمال به وجود آمدن بحران مي باشد. هدف جلوگيري، كاهش يا انتقال تاثيرات معكوس خطرات از طريق فعاليت و معيارهاي مربوط به جلوگيري، كاهش خطر و آمادگي (UNISDR) مي باشد.

كاهش خطر بحران مفهوم و عملكرد كاهش خطرات بحران از طريق فعاليت هاي راهبردي براي تجزيه و مديرت فاكتورهاي سببي و علت بحران مي باشد كه شامل كاهش رويارويي با خطرات، كاهش آسيب پذيري مردم و اموال، مديريت عاقلانه زمين و محيط و ارتقاي آمادگي رويدادهاي معكوس مي باشد.( راهنمايي از طريق سياست جهاني در چارچوب هيوگو براي عملكرد 2015-2005 با ايجاد مقاوم سازي ملل و جوامع در برابر بحران ايجاد شده است).

مقاوم سازي به معني توانايي سيستم، سازمان يا جامعه در معرض خطر براي مقاوم سازي، جذب، اصلاح و بهبود تاثيرات خطر به موقع و به شيوه اي كارآمد است كه شامل حفظ و اصلاح ساختار و عملكرد هاي لازم و اساسي(UNISDR) مي باشد. مقاوم سازي بر سرمايه گذاري در مورد پيشرفت توانايي كلي منطقه شهري است تا از لرزش، جامعه سالم و اقتصاد بر اساس مجموعه گسترده محيطي(ICLEI) حمايت كند.

شهرسازي مستمر مرحله اي است كه روش منسجم و حساس نسبت به جنسيت و طرفدار فقرا را براي ستون هاي اجتماعي، اقتصادي و محيطي به شيوه اي مستمر ارتقا مي دهد. اين روند بر اساس برنامه ريزي براي مشاركت و مراحل تصميم گيري و رهبري فراگير مي باشد(UN-HABITAT). اصول شهرسازي مستمر شامل موارد زير مي باشد:

·        دسترسي به زمين هايي براي افراد فقير، زير ساخت ها، خدمات، بسيج و اسكان

·        از لحاظ اجتماعي شامل حساسيت نسبت به جنسيت، بهداشت و توسعه ايمني مي باشد.

·        از لحاظ محيطي سالم است و تاثير كربن محيط را مي سازد.

·        برنامه ريزي مشاركتي و مرحله تصميم گيري

·        رقابت اقتصاددانان محلي كار مناسب و معيشت مناسب را ارتقا مي دهد.

·        اطمينان به دور از تبعيض و حقوق مناسب براي شهر

·        اختيار دادن به شهرها و جوامع براي برنامه ريزي و مديريت موثر به نحو معكوس و تغيير مقاوم سازي

·   به اصطلاحات كاهش خطر بحران كه مربوط به UNISDR است مراجعه كرده و تعاريف بيشتر را در وب سايت www.unisdr.org/terminology ببينيد.